The time is now


We zijn al bijna weer een week verder sinds de vorige blogpost maar ik heb me voorgenomen om minder te bloggen. Dit omwille van twee redenen. Ten eerste is het een loopblog met als zijsprongetje gezonde voeding en geen blog over sport in het algemeen maar ik heb nu plots zoveel meer te vertellen over kajak en MTB. Ik vind er mijn plekje niet goed voor op mijn blog. De tweede reden past in het kader van timemanagement. Ik dacht tijd uit te winnen door niet te bloggen en die dan in de sport zelf te stoppen.
Maar ik wou toch drie persoonlijke vaststellingen neerpennen.

  1. Lopen doet aanzienlijk meer calorieën verbranden dan MTB en kajak in een gelijke tijdsspanne. De intensiteit van lopen is veel hoger.
  2. Om te trainen met de fiets heb je pakweg driemaal zoveel tijd nodig als om te gaan lopen. Met mijn druk professioneel + gezinsleven is dat een hinderpaal.
  3. Het gevoel van zorgeloze vrijheid ervaar ik enkel met het lopen omdat daar geen materiaalstress opduikt. De aankoop van een degelijke MTB is slechts het begin. Zonder pedalen – apart te kopen – lukt het niet, de veiligheid eist een helm en handschoenen. MTB-koersschoenen heb je ook nodig en na één training begreep ik waarom de loopbroek vervangen diende te worden door een echte fietsbroek met spons of iets dergelijks in de voering. (Het lijkt wel of ik een pamper draag.) Tel daar nog reserve-onderdelen en onderhoud bij en los van de extra kosten dat dit meesleept, kruipt daar schaarse tijd in. Dus in plaats van te bloggen, zou ik beter mijn fiets poetsen en de ketting smeren, snap-j’em? En zonder kajak, peddel, spatzeil en zwemvest kun je niet kajakken. Gelukkig huur ik dat in de club. Die reddingsvest is waarschijnlijk verplicht. Dat moet ik nog uitdokteren. Conclusie: tijdens de balletlessen van de dochters, de lunchpauze op de campus of op verplaatsing/reis kan ik in een handomdraai een loopje scoren maar fietsen of kajakken blijkt wat ingewikkelder. En neen, op stap met het gezin, kan de mama het zich niet veroorloven om extra materiaal zoals een MTB en toebehoren in te pakken of mee te zeulen.

Maar ik zou natuurlijk mezelf niet zijn als ik daar geen mouw aanpaste. 

  1. Kajak is de wekelijkse gezinssport. Vaker mag als het kan, maar moet niet.
  2. Lopen op 5 à 7 km tijdens verloren wachtmomenten doe ik al en blijf ik doen. Elke week lukt een 10 km ochtendloopje met Joke.
  3. Ik probeer in het weekend één langeduurloop te behouden en één MTB-rit van maximum 3 à 4 uren in te lassen.
  4. Twee core power trainingen per week heb ik al ingepast.

Missing value is hier de tweede training op MTB. Ik moet meer tijd vinden om te kunnen fietsen…
Deze week heb ik bijna elke dag gefietst om de clickpedalen te oefenen. Uiteraard heb ik ook gelopen, gekajakt en mijn core power aangesterkt. Vanmorgen heb ik 71 km gemountainbiked waarbij ik maar één keer ben gevallen, weliswaar in de bramen. De bloedende benen waren slechts oppervlakkig geschonden. Door de doornen. Maar ik prijs mezelf gelukkig: op een enge track tussen de brandnetels ben ik tijdens een klimpartijtje net niet tussen het nitraatrijke onkruid beland. 

Advertisements

Auteur: katrn

Hoi hoi!

3 thoughts on “The time is now”

    1. Geen tijd om te luieren. Altijd tijd tekort maar als ik zou inbinden op wat niet MOET dan is het de sport. Laat de sport nu net dat zijn wat mij de nodige energie geeft voor de zaken die MOETEN.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s